Józef Rymer

Józef Rymer urodził się 9 lutego 1882 roku w Zabełkowie koło Raciborza. W wieku 16 lat wyjechał do Westfalii, gdzie pracował jako górnik i działał w polskich organizacjach społecznych oraz związkach zawodowych. W 1913 roku przeniósł się do Katowic i został prezesem Centralnego Zarządu Zjednoczenia Zawodowego Polskiego. Był działaczem Naczelnej Rady Ludowej i posłem na Sejm Ustawodawczy. Reprezentował Polskę podczas konferencji pokojowej w Paryżu w sprawach Górnego Śląska, a w III powstaniu śląskim działał jako członek Naczelnej Władzy Cywilnej.

W 1922 roku został pierwszym wojewodą śląskim w odrodzonej Polsce. Uczestniczył wcześniej w pracach nad administracją ziem śląskich i działał w Polskim Komisariacie Plebiscytowym. Funkcję wojewody pełnił do śmierci, 5 grudnia 1922 roku w Katowicach. Był mężem Teresy z Kozubków i miał dziewięcioro dzieci. Jego nazwisko upamiętniono między innymi w nazwach ulic na Górnym Śląsku, także w rodzinnym Zabełkowie.

Na podstawie artykułu „Józef Rymer” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.